زالوهايى كه سر درشت و رنگ سرمه‌اى يا سبز دارند سمى هستند . اگر زالو داراى كرك ريز و نرم بوده و شبيه مارماهى باشد سمى است . همچنين زالوهايى كه داراى خطوط لاجوردى رنگ و رنگ شبيه بوقلمون مىباشند سمى و بايد از استفاده از آن خوددارى كنند . بايد توجه كرد كه محل شكار زالو داراى اكوسيستم طبيعى باشد مثلا در مرداب‌هايى كه به طور طبيعى زيست گياهى و جانورى دارد و قورباغه‌ها در آن به راحتى زيست مىكنند ، زالوها پاك و دور از ميكروب ويروس مىباشند . اما از آب‌هاى سياه و لجن و متعفن نبايد زالو صيد شود . آب‌هاى خزه‌دار زيستگاه مطمئنى براى شكار زالو مىباشد . چنانچه زالوهاى سمى به كار برده شود ، ممكن است بيمار دچار بيهوشى ، غش ، تب و لرز و عفونت و زخم‌هاى پوستى و دمل‌ها و حالت تهوع و استفراغ و غيرو گردد . زالو هرگز نبايد دو بار مصرف شود كه ناقل بيمارىهاى خطرناك است و بايد در حضور بيمار با نمك يا الكل كشته شود . اخيرا از گوشه و كنار و از طريق رسانه‌هاى جمعى مطالبى در مورد آلوده بودن زالوهاى موجود در زيستگاه‌هاى طبيعى مطرح مىشود كه هيچ دليل موجهى ندارد و زمينه‌اى است براى طرح و آماده‌سازى اذهان مردن مبنى بر رجحان زالوهاى پرورشى و كنترل توزيع و توليد آن به منظور سودآورى به بهانهء عناوين فوق است .